Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Σοκολάτα

Και όμως οι ανθρώπινες σχέσεις φθείρονται.
Το συνειδητοποίησα σήμερα, ωμά και άσχημα.
Ήθελα να έχω την ελπίδα μέσα μου πως ό,τι έχεις ζήσει με έναν άνθρωπο, είτε είναι σύντροφος, είτε φίλος, φίλη, ένας εραστής -αν ευδοκιμεί η λέξη αυτή στις μέρες μας-, ένας έρωτας αθώος-περιστασιακός, μένει μέσα σου σαν ανεξίτηλο σημάδι και δεν σ'αφήνει να ξεχάσεις συναισθήματα που έχεις νιώσει, δάκρυα χαράς -ή και γλυκιάς λύπης- που έχεις χύσει, γέλια, χαμόγελα, γλυκόπικρες αλήθειες...
Κι όμως οι ανθρώπινες σχέσεις αλλοιώνονται όπως η σοκολάτα όταν την βάλεις στο ψυγείο.
Έρχεται στα ξαφνικά ένα ''κάτι'' μέσα σου που σου λέει: <<τελείωσε>>.
Και αν εσύ ακόμη αρνείσαι να το δεχτείς, αυτό συνεχίζει να σου ''γαργαλάει'' ενοχλητικά το αυτί: <<τελείωσε! τελείωσε!>>
Και δεν μένει τίποτα άλλο να κάνεις παρά να το αποδεχτείς. Γιατί όσο κι αν προσπαθήσεις να κάνεις κάτι, τα λάθη και πόσο μάλλον τα μονόπλευρα ή τα όχι και τόσο δυνατά αισθήματα στον έρωτα ή τη φιλία, είναι δύσκολο να διορθωθούν ή να αλλάξουν...
Εδώ όμως έρχομαι και απορώ: Όταν τα συναισθήματα είναι αρκετά δυνατά, τότε φθείρονται από τα λάθη οι σχέσεις των ανθρώπων? Μήπως οι φιλίες που διαλύονται από εγωισμό ή εγωκεντρισμό δεν ήταν ποτέ αληθινές? Και οι ερωτικές σχέσεις? Υπάρχουν όντως αν είναι μόνο ο ένας που προσπαθεί να τις διατηρήσει? Ή αν ο ένας κλαίει και γέλα μόνος του, στο ροζ του συννεφάκι?
Ό,τι δεν είναι δυνατό, λίγο διαρκεί. Είναι εφήμερο και γρήγορα απομακρύνεται από σένα.
Όσο κι αν δεν το θες, όσο κι αν δεν σ'αρέσει...

--->Σοκολάτα: τόσο υπέροχη όταν λιώνει για σένα σε μπέν μαρί. Τόσο ξεχωριστή όταν είναι καλής ποιότητας! Αρκεί μόνο να ξέρεις να τη διατηρείς. Η ιδανική θερμοκρασία διατήρησής της είναι οι 18οC. Αν βρεθεί σε πολύ υψηλότερη θερμοκρασία ή μπει στο ψυγείο, η υφή της καταστρέφεται.

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Ζάχαρη άχνη

Μέρες μαύρες, μέρες όμορφες, μαγικές, αδιάφορες, αξέχαστες, ονειρικές...
Πόσο κοινότυπο θα ακουστεί να πω πως κάποια πράγματα στη ζωή μας -τα ωραιότερα- έρχονται εκεί που δεν το προσμένεις, δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι το πιστεύω. Πιστεύω ακόμη πως κάποια πράγματα δεν γίνονται τυχαία. Σκάνε μπροστά σου μαγικά, σαν κύματα που έχουν πρόθεση να σε δροσίσουν.
Και η μοίρα -αν όντως υπάρχει- χειροκροτάει το κατόρθωμα της που σ'έπιασε εξαπίνης. Και έπειτα χαμογελάς κι εσύ γιατί κάτι που περιμένεις καιρό έγινε πραγματικότητα. Χαμογελάς έστω κι αν ξέρεις ότι είναι πιθανό να μη σου ξανασυμβεί. Η σκέψη του όμως δεν χάνεται.
Και οι αναμνήσεις σου αφήνουν μια γεύση γλυκιά, σαν ζάχαρη άχνη.
Κάποια πράγματα στη ζωή μας δε γίνονται τυχαία. Το πιστεύω! Το πίστεψα σήμερα...
Και συνεχίζω να χαμογελάω...

--->Ζάχαρη άχνη: Λευκή ζάχαρη σε μορφή σκόνης που ομορφαίνει γευστικά και αισθητικά ποικίλα είδη γλύκων. Χιόνι πάνω σε βουνό βανίλιας, σοκολάτας και και και...

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Καραμέλα

Μήπως πρέπει κάποια στιγμή ν'αρχίσουμε να αναζητούμε την ουσία των πραγμάτων;
Κι αν ναι, ποια είναι η ουσία αυτή; Και που πρέπει να ψάξω να τη βρω; Κι αν δεν τη βρω;
Κι αν τη βρω και δεν την αναγνωρίσω;
Αδύνατον! Η ουσία -όποιας φύσεως κι αν είναι- σου φωνάζει από μακριά. Σου κάνει νεύμα να την πλησιάσεις. Έχει τη μυρωδιά καραμελωμένης ζάχαρης (δύσκολο να περάσει απαρατήρητη μια τέτοια μυρωδιά). Το αν θα τη γευτείς όμως είναι καθαρά δική σου επιλογή. Το θέμα είναι ένα και μόνο:
Σ'αρέσει η καραμέλα; Ή φοβάσαι μήπως λιγωθείς;
Θα μπεις στη διαδικασία να τη φτιάξεις ή φοβάσαι μην καείς;

--->Καραμέλα: Παρασκευάζεται υπομονετικά (ίσως και βασανιστικά), λιώνοντας ζάχαρη σε καυτό τηγάνι. Είναι έτοιμη όταν φτάσει τους 170οC. Η παρασκευή της θέλει ιδιαίτερη προσοχή καθώς τα εγκαύματα από καραμέλα είναι απ'τα πιο επώδυνα!

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

Baking powder

''Το πόσο δυνατός είναι κάποιος το καθορίζει πάντα ο πιο αδύναμος''.
Δεν θέλω να αναλύσω τη φράση αυτή γιατί νομίζω πως θα χαλάσω τη ''μαγεία'' της...
Πόσο δίκιο όμως έχει...
Και πόση αλήθεια κρύβει...Αλήθεια, που θα μπορούσε -ίσως- και να σε τρομάξει.
Πολλές αλήθειες όμως δεν πονάνε;
Ξέφυγα. Καληνυχτίζω.
                                               
--->Βaking powder: Λευκή σκόνη που χρησιμοποιείται σε ελάχιστη ποσότητα στο κέικ (και όχι μόνο). Χωρίς αυτή όμως, το γλυκό δε θα φουσκώσει πότε;)

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Tiramisύ

''Όταν κάνεις ευχή σ'ένα αστέρι δεν έχει σημασία το ποιος είσαι...'' άκουσα σήμερα.
Το σημαντικό είναι να πιστέψεις στην ευχή σου, θα προσθέσω. Αυτό ίσως είναι το πιο
δύσκολο. Άξίζει τα πεισμώσεις για να πετύχεις κάτι; Και πόση θέληση χρειάζεται για να κάνεις
την επιθυμία πραγματικότητα; Κι αν το τέλος του ονείρου σε απογοητεύσει;
Όπως και να 'χει κάτι απ'αυτό θα μείνει που...σίγουρα θα σε κάνει πιο δυνατό για το επόμενο όνειρο!

-->Tiramisύ: Δροσιστικός αφρός καφέ που σκεπάζει μπισκότα σαβαγιάρ βουτηγμένα στο ρούμι. Δύσκολο να πετύχεις μια τιραμισού, αλλά αν τα καταφέρεις η γεύση δύσκολα σε απογοητεύει;)http://www.youtube.com/watch?v=IdLAOnjPGMw&feature=related

Περί...ορέξεως

Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω...από όρεξη!
Όρεξη ν'ανακατέψω την ικανότητα μου να εκφράζω καλύτερα ό,τι θέλω να πω γραπτώς -παρά προφορικά- και το πάθος μου για τη ζαχαροπλαστική!
Θα δέσει το γλύκο; Οψόμεθα...